Alle gode ting er to

Far min kjem med ei ny IKEA-hylle seinare i dag, så eg sit og funderer på korleis eg skal organisere bøkene mine. No står dei alfabetisk etter forfattarnamn, men med to bokhyller kan eg gjere ei todeling. Spørsmålet er berre kva for todeling som vil høve best for bokheimen min. Burde det bli A-K/L-Å, nynorsk/bokmål eller sakprosa/skjønnlitteratur? Ikkje godt å seie.

Eg funderer òg på kva eg skal fylle den nye korktavla mi med. Etter å ha fått eit triveleg postkort frå Lærdal og etter å ha funne att ein ubrukt matbillett frå Posten, var det ikkje meir plass på den gamle. Då måtte eg opp med ei ny, og spørsmålet er kva ho vil bli dekka med. Ikkje godt å seie, men om du sender meg eit postkort, skal det få heidersplass.

Pensumlista mi

For SOMR2010:

Terje Holtet Larsen: Home is where you die, sier Mr. Saunders
Tor Jonsson: Dikt i samling
Per Olov Enquist: Lewis reise
Bjarte Davikness Klakegg: Heliumhjarte
Helle Helle: Ned til hundene
Thomas Mann: Døden i Venedig
Ivar Aasen: Symra
Knut Hamsun: Victoria
Per Olov Enquist: Kaptein Nemos bibliotek
Knut Hamsun: Mysterier
Lars Saabye Christensen: Bly
Aasmund Olavsson Vinje: Ferdaminni frå Sumaren 1860
Jack Kerouac: On the road
Georges Perec: Livet bruksanvisning
Nils-Øivind Haagensen & Bendik Wold: Brenn ned skiten
Lars Saabye Christensen: Amatøren

Remse

OM SPRÅKET:

OM LIVET:

Trykk på bildene for bedre lesbarhet.

Tinga som ting

Nokon har rydda utanfor biblioteket, utanfor vindauget der eg sit, ved hekken som eg kan sjå ut på. Før helga, på fredag, stod det ein pall med plankar der, og ei gravemaskinskuffe med vatn i, og ein tom kasse, og to pallar utan noko på, og på den andre sida av hekken var det nokre brustein stabla oppå kvarandre og ein grøn presenning, men alle desse tinga er borte no. No står det berre att ei blå tønne med rust på toppen og ein pittepitteliten gravemaskin. Og eg håper berre at dei ikkje ryddar meir, for eg tenkjer på diktet av William C. Williams, det som stadig dukka opp i lyrikkteoriboka eg las førre semester, dette om den raude trillebåra, og at min ( versjon - pastisj - særs frie omsetjing ) måtte bli:

så mykje avheng
av ei

blå tønne
som er

rusten oppå
og ein

pittepitteliten
gravemaskin

Radioforslag

Nå for tiden gjør jeg ingenting. Jeg er tiltaksløs, jeg tar minimalt med avgjørelser, og jeg gjør uansvarlige ting som å sove middagslur uten å sette på vekkerklokka. Men innenfor dette vakuumet har jeg hørt på opptak av Sommer i P2. Der får kjente skribenter en time til å snakke om det de vil, spille den musikken de vil, og jeg har hørt på de personene jeg har sansen for, noe som anbefales.

Kort oppsummert: Frode Grytten snakker om fotoalbumet og sommerne før, og han siterer og spiller The National, til min store glede. Erlend Loe prater om mye forskjellig, som Tyskland og sykling, og han spiller en fin, og annerledes, coverversjon av Don't Think Twice, It's Alright. Odd Nordstoga har dialekten på plass, og han prater mye om egen musikk, setter på en låt av Stein Torleif Bjella, og avslutter med en opplesning fra Ferdaminni. Are Kalvø er som han pleier å være, ganske morsom.

Dette er radio du kan sette på i traust, grått sommervær, gjerne mens du stirrer i femte veggen, i påvente av de dagene hvor du må ta stilling igjen, hvor du må sette på vekkerklokka igjen. For min del er slike dager rett rundt hjørnet, men jeg unnlater å tenke på det, uansvarlig som jeg er.

InterRail

Oslo - Paris - Nice - Antibes - Monaco - Vallecrosia m.m.

- Berlin - København - Oslo

Lebenslauf

Egentlig var det så enkelt: Hvert medlem i Brødremenigheten, hver herrnhuter, var forventet å føre en løpende krønike over sitt liv. Livet var en roman, det skulle nedtegnes, livet var et «work in progress» der kapittel skulle føyes til kapittel (...); og når livet var slutt, skulle livets krønike leses opp for menigheten, en nærmest symbolsk opplesning, med utdrag, men teksten skulle foreligge.

- Lewis reise, s. 17-18

Kanskje er det et mål - ikke en nødvendighet eller en forpliktelse, men et mål - å dokumentere at man har levd. På sitt vis, med sin form for livskvalitet.

We need a record of our failures, we must document our love.

Uansett om det er et fotoalbum, eller hva, så er det et bevis: Jeg er her, jeg lever, jeg forandres.

Denne bloggen er det nærmeste jeg kommer et offentlig arkiv over mitt liv. Her ligger beviset, mitt Lebenslauf. Jeg er her. Jeg lever. Jeg forandres. Og det meste ligger her, om ikke oppe i dagen, så et sted mellom linjene, i referansene, sitatene, hintene, iscenesettelsen osv. Det er min pyntede bearbeidelse av livet i skrift, alltid utilstrekkelig, men likevel en bearbeidelse, dokumentasjonen på dette «work in progress» der kapittel skal føyes til kapittel.